این شکایتنامه ی تلخ من است
بسمه تعالی
با سلام و درود بی پایان محضر مسئولین ارجمند جامعه المصطفی- بخش امور طلاب و خانواده ها-
ما جمعی از طلاب غیر ایرانی مقیم حوزه علمیه قم گرفتن برخی از تعهدنامه های غیر منصفانه را نوعی توهین تلقی نموده خواستار تجدید نظر مسئولین مربوطه در این مورد هستیم.
در این پیچ تاریخی، پاسکاری طلاب از این اداره به آن اداره برای مصاحبه و بازی با حیثیت شان، تأثیر منفی بر امور تحصیلی آنان خواهد گذاشت؛ طلابی که نیازمند فکر آرام و ذهن آماده برای مطالعه در آموزه های دینی و پاسخ گویی به شبهات و مطالبات مردمی در مناسب های همچون شعبان و رمضان و محرم و صفر و... است.!
یکی از تعهدنامه ها به این مضمون است: (اینجانب متعهد می شوم که تا فلان روز فعال فرهنگی شوم و الا...).
جناب آقای مجاهدی! مراد از الا چیست؟
اگر مراد عدم تمدید اقامه باشد،
طلاب گناهی ندارند؛ زیرا شما با صدور اطلاعیه های فراوان خواستار تبدیل کارت شناسایی شان به گذرنامه شدید، اگر می گذاشتید که طلاب همان کارت شناسایی شان را حفظ میکردند، دیگر نیاز به گذرنامه ی شما نبود.!
اگر مراد شهریه باشد،
شهریه مراجع، سهمین است که به یتیمان و بیوه زنان نیز می رسد، حتی به کافران! تا چه رسد به طلاب و محصلینی که صفا و مروه ی شان خانه و کتابخانه است و مجبور است در مراسم و مناسبت های گوناگون، برای مردم مطالب قابل ارائه داشته باشند.
مگر شهریه و خدمات طلبه ها ی مظلومیکه عمر گران بهای شان را در این مسیر صرف کرده اند و از ده ها فیلتری همچون آزمون و مصاحبه و تأییدیه و هفت خوان رستم عبور کرده اند، و اکنون در دستان شما قرار گرفته اند، چقدر است؟
می دانید که دقیقاً در همسایگی شما، هستند طلابی که با نماز و روزه اجاره ای و مهر نان و حتی کار در کارگاه های خیاطی و مانند آن روزگار می گذرانند. هستند طلابی که از درد دندان شب ها خواب ندارند چون هزینه ی درمانگاه دندان بیشتر از مبلغ حقوق یا همان شهریه شان شده است.
هستند طلابی که... (با امکان ارائه ی سند و مدرک)
این در حالی است که امروز یک کارگر ساده، روز سی هزار درآمد دارد و به یک فوتبالیست بیست میلیون عیدی داده می شود و طلاب ایرانی نیز الحمدلله خانه، ماشین، یارانه و حتی مغازه و مستأجر دارند و برخی شاغل هم هستند. (با امکان ارائه ی سند و مدرک)
به هر روی از باب من لم یشکر المخلوق لم یشکرالخالق، ما ناسپاس نیستیم، اما از حجت الاسلام والمسلمین جناب آقای مجاهدی دام ظله العالی تقاضامندیم که رفتارها به گونه ای شکل دهی شود که تازگی، طراوت، صفا و سرزندگی گذشته ی حوزه ی علمیه حفظ شود تا طلاب غیر ایرانی بتوانند با عزت و کرامت به فعالیت های خود کما فی السابق ادامه بدهند.
والسلام.
جمعی از طلاب غیر ایرانی مقیم حوزه علیمه قم.
4/8/1391
این یک کودک مسلمان آسیایی است که همه او را فراموش کرده اند!