عقیده و جهاد

***

در قرآن کریم این آیه آمده است:

و تلقی آدم من ربه کلمات فتاب علیه انه هوالتواب الرحیم/ سوره بقره. آیه 35.

علامه سید محمد حسین طباطبایی صاحب تفسیر المیزان در ذیل این آیه شریفه نوشته است:

حضرت آدم و حوا علیهماالسلام پس از گناهی که در بهشت مرتکب شدند خیلی ناراحت شدند، به عرش الهی نگاه کردند، کلماتی را دیدند، جبرئیل آمد و آن کلمات را به آدم علیه السلام تلقین کرد تا با زمزمه ی آن کلمات و اذکار، گناهانش بخشیده شود، آن کلمات نام پنج تن آل عبا بوده است.

آن گاه حضرت آدم علیه السلام این گونه به این نام های مقدس متوسل شد:

یا حمید بحق محمد

یا عالی بحق علی

یا فاطر بحق فاطمه

یا محسن بحق الحسن والحسین و منک الاحسان! گناه ما را ببخش.

می­گویند حضرت آدم علیه السلام تا به نام مبارک حسین علیه السلام رسید ناخود آگاه اشک از چشمانش جاری شد،  علت این اندوه و اشک را از جبرئیل پرسید.

جبرئیل گفت: این فرزند تو به مصیبتی بزرگ مبتلا می­شود که تمام مصایب عالم در برابر آن کوچک است: یقتل عطشاناً غریباً وحیداً فریداً  لیس له ناصر و معین و لو تراه یا آدم و یقول وا عطشاه وا قله ناصراه حتی یحول العطش بینه و بین السماء کالدخان، فلایجیبه احد الا بالسیوف و شرب الحتوف.

واقعاً مصیبت کربلا خیلی سنگین است (داستان م ظ ف ر ی و نمایش فیلم طالبان)

***

وقتی حضرت آدم علیه السلام به امام حسین علیه السلام متوسل می­شود و گناهش بخشیده می­شود، مطمئناً گناهان ما و شما و نیز بخشیده می­شود اگر این زیارت و توسل و نوحه سرایی های ما از روی معرفت باشد.

در روایتی آمده است که کسی که برای امام حسین علیه السلام گریه کند گناهانش بخشیده می­شود چون این حسین حسین گفتن ها و سینه زدن ها محبت ایجاد می­کند

وقتی محبت ایجاد شد پیروی و اطاعت به دنبال دارد

و این اطاعت ها است که ما را به بهشت می­رساند

اگر ما از امام حسین علیه السلام اطاعت کنیم نماز خود را ترک نمی­کنیم چون امام حسین علیه السلام در ظهر عاشورا در برابر تیرها و نیزه های هزاران دشمن نمازش را خواند و...

***

السلام علیک یا رحمه الله الواسعه و یا باب نجاه الامه

از امام صادق علیه السلام پرسیدند: در دنیا بهترین لذت کدام است؟

فرمودند: پدر و مادری که فرزندش بزرگ شده و به او نگاه می­کنند لذت می­برند.

پرسیدند: سخت ترین مصیبت­ها کدام است؟

فرمودند: سخت ترین مصیبت­ها این است که همان جوان در مقابل دیدگان پدر و مادرش از دست برود.

در مقاتل نوشته اند که در میان بنی هاشم اولین نفری که روز عاشورا عازم میدان شد حضرت علی اکبر بود، روز عاشورا وقتی علی اکبر آمد از پدرش اجازه­ی میدان خواست، امام چیزی نگفت و اجازه داد؛ فاستاذن اباه  فاذن له.

اما همین که علی اکبر به طرف میدان حرکت کرد؛ فنظر الیه نظر آیس. یک نگاه مأیوسانه ی کرد/

دستانش را به آسمان بلند کرد/ و فریاد زد: اللهم اشهد انه قد برز الیهم غلام اشبه الناس خلقا و خلقا و منطقاً برسولک/ خدایا تو شاهدی که علی اکبرم چقدر شباهت به پیامبر دارد:

می روی از برم اکنون پسرم

شدم این لحظه جگر خون پسرم

علی اکبر وارد میدان شد/ جنگ نمایانی کرد/ اما از شدت تشنگی و سنگینی اسلحه/ دو باره به خیمه ها برگشت و هو یقول: یا ابت العطش قد قتلنی و ثقل الحدید قد اجهدنی؛ بابا جان/ تشنگی و سنگینی اسلحه مرا بی تاب کرده/

فبکی الحسین علیه السلام/ فقال انی لی الماء؛ نور دیده ام آبم کجا بود؟

علی اکبر دو باره برگشت به طرف میدان/ اما بر اثر ضربه های شمشیر و نیزه های دشمن از اسب روی زمین افتاد/

صدا زد بابا جان مرا دریاب:

بانگ برداشت بیا ای بابا

ببر از جبهه مرا ای بابا

امام حسین علیه السلام خود را کنار جسد غرقه به خون علی اکبرش رسانید/ خم شد صورت به صورت علی اکبر جوانش گذاشت/ بعد بغلش کرد تا بیاورد به خیمه ی دارالحرب/ چون بدن علی اکبر با ضربه های شمشیر دشمن قطعه قطعه شده بود؛ فقتلوه بسیوفهم اربا ارباً/ صدا زد:

جوانان بنی هاشم بیایید

علی را بر در خیمه رسانید

بیایید ای جوانان اکبرم را

گل غرقه به خون و پرپرم را

کمک کرده به دارالحرب آرید

کنار آن همه کشته گذارید

سکینه گر ببیند پیکرش را

تن خونین و پاره حنجرش را

چه خواهد کرد در سوگ برادر

چه آید بر سر این گونه خواهر

***

اما برخی ها نوشته اند که برای امام حسین علیه السلام سخت ترین لحظه ها، لحظه ی شهادت علی اصغرش بوده نه لحظه ی شهادت علی اکبر.

روز عاشورا خیمه ی بوده به نام دارالحرب که شهدا را در آن می­آوردند، اما وقتی علی اصغر امام حسین علیه السلام شهید شد/ امام نتوانست جنازه ی علی اصغرش را در آن خیمه بیاورد؛ چون ربابه مادرش و زینت عمه اش دم در خیمه منتظر ایستاده بودند و باور نمی کردند که ...

امام حسین علیه السلام قنداقه ی خون آلود علی اصغرش را آورد پشت خیمه ها/ و حفر بجفن سیفه/ با نوک شمشیر قبر کوچکی کفر کرد و گل پرپر شده اش را درون قبر گذاشت/

ای اصغر صغیرم

ای طفل شیر خواره

ای اصغر صغیرم خالی است و این گواره

طفل نخورده شیرم

خالی است و این گواره

السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولادالحسین و علی اصحاب الحسین و رحمه الله و برکاته.