براساس برخی مستندات روائی آنگاه که حضرت آدم دربهشت ، با خوردن میوه ی ممنوعه ، معصیت خدا را مرتکب شد ، حضرت محمد (ص) را پیش خدا شفیع خود قرار داد،  این می رساند که خدای متعال با قدرت بی نهایت خود رسول گرامی اسلام را پیش ازحضرت آدم (ع) آفریده است . البته این مسئله به قول علامه طباطبایی ، ازمحالات نیست ، زیرا حقیقت انسان همان روح است و روح یک موجود مجرد است  و درعالم تجرد زمان ومکان معنی ندارد. ( رسائل توحیدی. علامه سید محمد حسین طباطبایی. ترجمه وتحقیق : علی شیروانی هرندی. انتشارات الزهراء. )

  رسول گرامی اسلام یک موجود متعالی وهمان اوج قلهء انسانیت است . ازاین رو جهت جلوگیری ازسردرگمی انسان ها خدای متعال وی را به عنوان الگوی بندگان خود معرفی کرده است : ( ولکم فی رسول الله اسوه حسنه ). بنا براین سیره و روش زندگی رسول اکرم (ص) برای همگان سرمشق مطمئنی برای چگونه زیستن  به شمار می رود.

  حضرت علی (ع) برخی ازویژگی ها و زوایای زندگی  آن بزرگوار را این گونه بیان کرده است :  پیامبرروی زمین می نشست / کفش ها ولباس هایش را خود وصله می زد/ روی الاغ بی پالان سوارمی شد/ قبل ازهمه سلام می کرد/ حتی گوشه ء چشمی به مال دنیا نداشت/

 مشهور است که پیامبرگرامی اسلام خیلی نظیف  آراسته ومعطر بوده است ؛ چنان که  سعدی شیرازی در وصف آن بزرگوارنوشته است :  بلغ العلی بکماله / کشف الدجی بجماله/ حسنت جمیع خصاله/ صلوا علیه وآله/ .

  وبازمشهوراست که  آن حضرت به سان یک معجزه امی بوده است . چناکه حافظ شیرازی گفته است :

                           ستاره ی بدرخشید وماه مجلس شد/ دل رمیده ی مارا انیس ومونس شد/

                         نگارمن که به مکتب نرفت وخط  ننوشت/ به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد/